Oddziały opiekuńczo-lecznicze
Oddziały opiekuńczo-lecznicze, psychiatryczne są częścią jednostki organizacyjnej WOLOiZOL w Gorzycach pn. Zakład Opiekuńczo-Leczniczy, zarządzanej przez Zastępcę Dyrektora ds. Lecznictwa, przy pomocy lekarzy oraz Pielęgniarki Koordynującej i Nadzorującej oraz Kierownika Sekcji Rehabilitacji. Oddziały te dysponują 210 miejscami dla osób płci męskiej od 12 lat (2 oddziały po 27 miejsc, 3 oddziały po 38 miejsc, 1 oddział - 42 miejsca) i są kierowane przez pielęgniarki oddziałowe, którym podlegają pielęgniarki, instruktorzy terapii zajęciowej i pracownicy socjalni. Za udzielanie świadczeń lekarskich odpowiedzialni są lekarze wykonujący zadania w oddziałach. W ramach oddziału 42 łóżkowego jest wyodrębniony 14 łóżkowy pododdział dla najsprawniejszych pensjonariuszy, o warunkach umożliwiających rozwijanie samodzielności. W oddziałach chory może przebywać na stałe lub czasowo, a ich zadaniem jest objęcie całodobową opieką osób, które mają ukończony proces diagnozowania lub są po leczeniu szpitalnym i nie wymagają dalszej hospitalizacji, a z powodu niepełnosprawności, braku możliwości samodzielnego bytowania i uwarunkowania społeczne (brak stałej opieki osób trzecich, złe warunki mieszkaniowe) nie mogą przebywać w środowisku domowym. Przyjęcie do oddziałów odbywa się na podstawie decyzji administracyjnej Marszałka Województwa Śląskiego. Procedury przyjęciowe realizowane są przy udziale ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania osoby zainteresowanej przyjęciem oraz Wydziału Zdrowia i Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego. Dla podopiecznych udzielanie świadczeń zdrowotnych jest bezpłatne. Podopieczni lub ich rodziny ponoszą opłaty za wyżywienie i zakwaterowanie. Wyciąg z przepisów będących główną podstawą dla zasad przyjęć i ustalania odpłatności za wyżywienie i zakwaterowanie są podane na końcu niniejszego opisu. Do podstawowych działań oddziałów należy udzielanie całodobowych świadczeń, obejmujących swoim zakresem: podstawową opiekę lekarską, dostęp do konsultacji specjalistycznych, czynności pielęgnacyjne, opiekuńcze i socjalne, stosowanie diety, terapię zajęciową, stymulację do aktywności życiowej, zajęcia edukacyjne i rekreacyjne, aktywizację społeczną, dostęp do nauczania specjalnego, współpracę z rodzinami oraz zapewnienie wg potrzeb badań laboratoryjnych, świadczeń z zakresu fizykoterapii i kinezyterapii, środków farmaceutycznych i materiałów medycznych na zlecenie lekarza zakładu. Uzupełnieniem działań oddziałów są świadczenia rehabilitacyjne realizowane w wyodrębnionej Sekcji Rehabilitacji, opisanej w odrębnej zakładce. Podopieczni maja zapewniony dostęp do opieki duszpasterskiej kapelana i do kaplicy znajdującej się na terenie Ośrodka. Ponadto mogą skorzystać z sali doświadczenia świata, sali gimnastycznej, siłowni, biblioteki, sklepu-kawiarni. W przypadku podopiecznego, u którego rozpoznano schorzenia nie leczone w WOLOiZOL, a które wymagają potraktowania priorytetowego lub w przypadku pogorszenia się stanu, pilnych potrzeb diagnostycznych, chory przekazywany jest do oddziału/zakładu o odpowiednich warunkach diagnostyki i leczenia. Dla zapewnienia prawidłowości i ciągłości postępowania diagnostycznego, leczniczego i opiekuńczego oddziały współpracują z innymi zakładami opieki zdrowotnej, a zwłaszcza: przychodniami, szpitalami, poradniami stomatologicznymi, pracowniami diagnostycznymi i pogotowiem ratunkowym. Wyciąg z przepisów dot. zakładu opiekuńczo-leczniczego: odpłatności za wyżywienie i zakwaterowanie oraz zasad przyjęć. USTAWA z dnia 27 sierpnia 2004 r.o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) Art. 18. 1. Świadczeniobiorca przebywający w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej, który udziela świadczeń całodobowych, ponosi koszty wyżywienia i zakwaterowania. Miesięczną opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej 250 % najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70 % miesięcznego dochodu świadczeniobiorcy w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej. 2. Miesięczną opłatę za wyżywienie i zakwaterowanie dziecka do ukończenia 18. roku życia, a jeżeli kształci się dalej - do ukończenia 26. roku życia, przebywającego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej, który udziela świadczeń całodobowych, ustala się w wysokości odpowiadającej 200 % najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70 % miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej. USTAWA z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (jednolity tekst z 2007r. Dz.U. Nr 14, poz. 89) Art. 34a. 1. Osoba przebywająca w zakładzie opiekuńczo-leczniczym i pielęgnacyjno-opiekuńczym ponosi koszty wyżywienia i zakwaterowania. Miesięczną opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej 250% najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70% miesięcznego dochodu, w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, osoby przebywającej w zakładzie opiekuńczo-leczniczym i pielęgnacyjno-opiekuńczym. 2. Miesięczną opłatę za wyżywienie i zakwaterowanie dziecka przebywającego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym i pielęgnacyjno-opiekuńczym ustala się w wysokości odpowiadającej 200% najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70% miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej. 3. (125) Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb kierowania osób do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz szczegółowe zasady ustalania odpłatności za pobyt w tych zakładach ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ z dnia 30 grudnia 1998 r. w sprawie sposobu i trybu kierowania osób do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz szczegółowych zasad ustalania odpłatności za pobyt w tych zakładach. (Dz. U. Nr 166, poz.1265) Na podstawie art. 34a ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115) zarządza się, co następuje: § 1.1. Skierowanie do zakładu opiekuńczo-leczniczego albo do zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego, zwanego dalej "zakładem", wydaje w drodze decyzji organ, który utworzył publiczny zakład, albo organ, który zawarł umowę z niepublicznym zakładem na wykonywanie zadań publicznego zakładu opieki zdrowotnej, zwany dalej "organem kierującym". 2. Z wnioskiem o wydanie skierowania do zakładu, zwanym dalej „wnioskiem", może wystąpić osoba ubiegająca się o skierowanie do zakładu albo jej przedstawiciel ustawowy lub - za zgodą tej osoby albo jej przedstawiciela ustawowego - inna osoba lub zakład opieki zdrowotnej. 3. Do wniosku dołącza się: 1) zaświadczenie lekarskie stwierdzające, że osoba ubiegająca się o skierowanie do zakładu ze względu na stan zdrowia wymaga całodobowej pielęgnacji, opieki lub rehabilitacji i nie wymaga hospitalizacji, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia, 2) wywiad pielęgniarski przeprowadzony przez pielęgniarkę środowiskową (rodzinną) albo pielęgniarkę społeczną zakładu opieki zdrowotnej, w którym osoba ubiegająca się o skierowanie do zakładu przebywa, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia, 3) dokumenty stwierdzające wysokość dochodu osoby ubiegającej się o skierowanie do zakładu albo osoby zobowiązanej do ponoszenia odpłatności za pobyt w zakładzie, w szczególności: a) decyzję organu emerytalno-rentowego ustalającego wysokość emerytury albo renty; do decyzji załącza się zgodę osoby ubiegającej się o skierowanie do zakładu na potrącanie opłaty za pobyt w zakładzie przez właściwy organ emerytalno-rentowy ze świadczenia emerytalno-rentowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, lub b) decyzję o przyznaniu zasiłku stałego wyrównawczego lub renty socjalnej; do decyzji można załączyć zgodę osoby ubiegającej się o skierowanie do zakładu albo przedstawiciela ustawowego do odbioru tych należności przez zakład. § 2. 1. Wniosek, wraz z załączonymi dokumentami, o których mowa w § 1 ust. 2 i 3, składa się lekarzowi wyznaczonemu przez organ kierujący, który na podstawie dokumentów wymienionych w § 1 ust. 3 pkt 1 i 2, uwzględniając w miarę możliwości dokonanie wyboru zakładu przez osobę ubiegającą się o skierowanie, wydaje w ciągu 14 dni opinię co do skierowania tej osoby do określonego zakładu. 2. Wymagane dokumenty wraz z opinią, o której mowa w ust. 1, lekarz niezwłocznie przekazuje do organu kierującego. § 3. 1. Skierowanie do zakładu opiekuńczo-leczniczego wydaje się na pobyt stały albo na czas określony, a do zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego - na czas określony. 2. Skierowanie do zakładu wraz z wnioskiem i dokumentami, o których mowa w § 1 ust. 2 i 3, organ kierujący przekazuje kierownikowi zakładu; kopię wniosku zatrzymuje organ kierujący. 3. Jeżeli osoba skierowana do zakładu z powodu braku miejsca nie może być przyjęta do zakładu w terminie 3 miesięcy od dnia wydania decyzji o skierowaniu, zostaje wpisana na listę osób oczekujących, prowadzoną przez zakład z uwzględnieniem art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej ( Dz. U. N r 91, poz. 408, z 1992 r. N r 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115), zwanej dalej „ustawą". 4. Osobie skierowanej do zakładu albo zakładowi opieki zdrowotnej, w którym osoba ta przebywa: 1) przekazuje się informację o kolejności na liście osób oczekujących, 2) udostępnia się na żądanie do wglądu listę osób oczekujących. 5. Kierownik zakładu zawiadamia pisemnie osobę skierowaną do zakładu albo zakład opieki zdrowotnej, w którym osoba ta przebywa, o terminie przyjęcia do zakładu. 6. O przyjęciu do zakładu osoby skierowanej kierownik zakładu zawiadamia organ kierujący. 7. Osoba skierowana powinna być przyjęta do zakładu nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wydania skierowania. § 4. W przypadku wydania przez sąd opiekuńczy orzeczenia o umieszczeniu w zakładzie, stanowi ono podstawę do wydania skierowania, o którym mowa w § 1 ust. 1. § 5. W przypadkach nagłych, wynikających ze zdarzeń losowych i uzasadnionych stanem zdrowia, na wniosek lekarza, o którym mowa w § 2 ust. 1, może być wydane skierowanie do zakładu na czas określony bez zachowania określonego trybu, a przyjęcie do zakładu może nastąpić poza kolejnością. § 6. 1. Miesięczna opłata za pobyt w zakładzie osoby skierowanej do zakładu albo w nim przebywającej, określona na podstawie art. 34a ust. 1 i 2 ustawy, jest ustalana na okres roku, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, ustala się ponownie po każdorazowej zmianie wysokości dochodu osoby przebywającej w zakładzie albo osób obowiązanych do ponoszenia opłat za pobyt w zakładzie. § 7. 1. Miesięczną opłatę za pobyt w zakładzie obniża się odpowiednio o liczbę dni nieobecności w danym miesiącu w zakładzie, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Obniżenie opłaty następuje pod warunkiem pisemnego poinformowania kierownika zakładu przez osobę przebywającą w zakładzie o nieobecności co najmniej na 3 dni wcześniej, chyba że powiadomienie to było niemożliwe z powodów losowych, a fakt ten został uwiarygodniony. § 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Załączniki :
|